WITH GREAT WISHES FOR YOU.
خلاصه همان آقا عبدالله که شما و ما او را خوب می شناسیم و بعد از مصاحبه ای که مهر با او داشت، سوژه خیلی از روزنامه ها، صدا و سیما و ... شد، حالا روی تخت بیمارستان افتاده و چند شبی است که دیگر کسی صدای خش خش جارویش را نمی شنود. آقا عبدالله واقعا بی توقع بود. یادتان هست می گفت جارو سبک است اما پاهایش مجال راه رفتن را ندارند. او خواسته ای جز بازنشسته شدن ( بازنشستگی 10 ساله با وجود 17 سال کار) را نداشت.
کسی نمی داند که بالاخره عبدالله به آرزویش می رسد یا نه؟ آیا اجل امان می دهد جاروی رفتگری را در آستانه 77 سالگی زمین بگذارد و تن پیرو علیلش را در خانه محقری که در شهرستان دارد به آغوش گرم خانواده اش بسپارد...
همه برای رفتگر پیر شهرمان دست به دعا بردارند . برای او که بعد از سوژه خیلی از رسانه ها شدن، چیزی که به دست نیاورد، خیلی چیزها را هم از دست داد؛از جمله دلخوری پیمانکار، از دست دادن سر پناه، بی مهری خادم مسجد و...! اينجا واقعا آدم دردش ميايد
متاسفم! براي خودمان، براي خودمان كه ميبينيم افسوس ميخوريم ، زمان كوتاهي ميگذرد ، فراموش ميكنيم و ناشكرانه به زندگي روزمره خود ميپردازيم
===================================================
عبد الله مرحومی، رفتگر ۷۶ ساله ای که در آرزوی بازنشستگی بود از گرسنگی در گذشت
باور کنید این رفتگر هم مثل محمدرضا گلزار و هدیه تهرانی و مهناز افشار یک انسان است!
این رفتگر و امثال او هم مثل خانمها هدیه تهرانی و مهناز افشار که در جلسات خصوصی به درددلهایشان رسیدگی می شود، یک انسان و یک ایرانی هستند و واجب تر از برگزاری نمایشگاه برای هدیه تهرانی و به حج فرستادن مهناز افشار که انشاالله تماماً از جیب خودشان بوده(!)، سیر کردن شکم رفتگری است که احمدی نژاد با پوشیدن لباس او از مردم رای گرفت و قرار بود نوکر مردم باشد نه اینکه گرسنه و بیخانمان آنها رها شوند و همچنان بر آمارهایی که اینها را سیر نشان می دهد، تاکید و اصرار شود!
«با افتخار اعلام کنیم که ما جزو معدود کشورهایی هستیم که کسی در آن به نان شب خود محتاج نیست و گرسنه نمیخوابد و حداقلها را همه در جیب خود دارند و یارانهها در جیب مردم قرار دارد.» این عین عبارتی بود که محمود احمدی نژاد اوایل اسفندماه همزمان با افتتاح تعدادی سیلو در کشور ذکر کرد و بدان فخر فروخت و اگرچه اعتراض جدی ای به ادعای شخص اول دولت در آن مقطع صورت نپذیرفت اما مرور زمان به رئیس دولت نشان داد که چنین مسئله ای در مملکت ما هنوز صادق نیست.
به گزارش سرویس اجتماعی «آینده»؛ یکی از مصداق هایی که گفته های رئیس جمهور را در روزهای اخیر به چالش کشید، بستری شدن پیرترین رفته گر پایتخت به دلیل سوءتغذیه و گرسنگی بود؛ اتفاقی تکان دهنده که نشان می دهد وقتی دهک های پایین درآمدی در تهران با چنین مصائبی روبرو هستند و گرسنه می خوابند، قطعاً در شهرستان ها وضعیت به مراتب خراب تر است و قشر وسیع تری با گرسنگی سر بر بالین می گذارند، هر چند شاید هنوز نفر اول دولت چنین باوری نداشته باشد و حتی شاید برخی حامیان دولت تصور کنند بیماری این رفته گر هم در جهت ضربه زدن به شعارهای دولت های نهم و دهم بوده است!
در هر حال بدن نیمه جان عبدالله مرحومی پیرترین رفتگر کلانشهر تهران که عصر روز شنبه در پارک کودک شهر زیبا پیدا شد و پزشکان غرض ورز علت عارضه اش را ضعف عمومی ناشی از گرسنگی اعلام کردند همچون سندی زنده هنوز موجود است و اگر برخی تصور می کنند این مردم زحمتکش ۷۶ ساله که ماهی ۲۰۰ هزار تومان حقوق می گرفت و روزها در مسجد می خوابید، جزو سیاه نمایان است، می توانند این بدن نحیف را مشاهده کنید که یکی از بی شمار مبتلایان به فقر است که هدفمندی گره ای از زندگی شان نگشوده است و در وضع زندگی شان ذره ای تغییر ایجاد نکرده است. شاید عبدالله با دستور محمدباقر قالیباف بازنشسته شد و خانه ای دز سنندج به او تعلق گرفت اما این مرهمی برای زخمی است که گاه گاهی گوشه ای از آن عیان می شود.
آقای احمدی نژاد شاید منظورشان از اینجا نهاد ریاست جمهوری بوده و الا هنوز بسیاری از مردم به این سرنوشت مبتلا هستند و حتی حداقل دستمزد کارگری را هم دریافت نمی کنند و چون به شغلشان محتاجند، دم بر نمی آورند. آنها که توان تهیه مسکن مهر را هم ندارند، برایشات مهم نیست قیمت های نفت و گاز و نان ایران با قیمت جهانی هم تراز می شوند. آنها می خواهند زندگی کنند و به حداقل ها قانئد اما دریغاً که این حداقل ها هم برای بسیاری فراهم نیست و تنها رئیس جمهور است که تصور می کند با هدفمندی حداقل ها برای همه فراهم آمده، حال آنکه با هدفمندی رقمی به درآمد کسی افزوده نشده که قدرت خریدشان بالا رفته باشد، بلکه "تنها بخشی" از افزایش هزینه ها که با هدفمندی رخ داده، جبران می شود.
آقای احمدی نژاد باید مدنظر داشته باشد که ادعای سیر خوابیدن تمامی مردم مملکت به دیگر زمامداران تاریخ مدیریت اسلامی. این واقعیتی است که تا چندی پیش کسی جرات بیانش را نداشت اما وقتی رهبر انقلاب به صراحت بیان کردند که وضعیت عدالت مطلقاً راضی کننده نیست، درب نقد گشوده شده و عده ای که با هزینه کردن از رهبری، اجازه نقد در حوزه عدالت محوری را نمی دادند و دولت های نهم و دهم را عین عدالت می دانستند، دیگر مجبور شدند تمکین کنند و فضا را برای نقد فراهم نمایند و تا اینگونه نشود که برخی تصور کنند کاری انجام داده اند که در تاریخ اسلام بی سابقه است.
آقایان احمدی نژاد، مشایی و بقایی که دغدغه هنردوستی و مهرورزی با هنرمندانشان توصیف ناشدنی است باید باور کنند این رفتگر و امثال او هم مثل خانمها هدیه تهرانی و مهناز افشار که در جلسات خصوصی به درددلهایشان رسیدگی می شود، یک انسان و یک ایرانی هستند و واجب تر از برگزاری نمایشگاه برای هدیه تهرانی و به حج فرستادن مهناز افشار که انشاالله تماماً از جیب خودشان بوده(!)، سیر کردن شکم رفتگری است که احمدی نژاد با پوشیدن لباس او از مردم رای گرفت و قرار بود نوکر مردم باشد نه اینکه گرسنه و بیخانمان آنها رها شوند و همچنان بر آمارهایی که اینها را سیر نشان می دهد، تاکید و اصرار شود!
احمدینژاد:اینجا هیچکس گرسنه نمیخوابد
آقای رئیس جمهور؛واقعاکسی گرسنه نمی خوابد؟
No comments:
Post a Comment